ॲन लूथर बाग्बी ( मिशनरी जीवन चरित्र )
ॲन लूथर बाग्बी ब्राझीलमध्ये सेवा करणारी अमेरिकन बाप्टिस्ट सेविका होती . ख्रिस्ती कुटुंबात जन्मलेली , तिचा अकरा वयातच बाप्तिस्मा झाला आणि सेवकाईसाठी नेहमीच तिचा मन होता . १८७ ९ मध्ये बेयलोर फीमेल कॉलेजमधून पदवी घेतल्यानंतर ती शिक्षिका बनली . १८८१ मध्ये तिचे विल्यम बक बग्बीशी लग्न झालं , ज्यांना सेवा कार्यासाठी बोलावले होते . त्याच वर्षी , नवविवाहित जोडपे परदेशी सेवकाई मंडळाच्या वतीने ब्राझीलमध्ये सेवक म्हणून निघाले . ते बहिआ येथे स्थायिक झाले , जेथे कॅथोलिक धर्माचा प्रसार जास्त होता . सेवामध्ये दोन वर्षांनी , या जोडप्याने प्रथम पोर्तुगीज भाषिक बाप्टिस्ट मंडळीची स्थापना केली . नंतर , त्यांनी १८८४ मध्ये सुवार्ताला रिओ दि जानेरो येथे नेले , जेथे त्यांना कॅथलिक लोकांच्या तीव्र विरोधाचा सामना करावा लागला . त्यांनी घेतलेल्या सभांना कोणीही हजेरी लावत नव्हते . तर , गर्दी आकर्षित करण्यासाठी त्यांनी फक्त वाघ वाजवले आणि नंतर पवित्र शास्त्राच्या सत्याचा हळूवारपणे उपदेश केला . हळूहळू , प्रभुने लोकांना मंडळी मध्ये जोडण्यास सुरवात केली . स्थानिक याजकांकडून छळ होत असतानाही त्यांनी तेथे विश्वासूपणे सेवा केली . शत्रूने जितके जास्त आक्रमण केले तितकेच सेवकाई भरभराट होत गेली . १ ९ ०१ मध्ये हे जोडपे साओ पावलो येथे गेले , जिथे त्यांनी मंडळी आणि शाळा स्थापन केली आणि देवाच्या राज्यासाठी प्रगती करण्यासाठी अधिवेशने आयोजित केली . ॲन पवित्र शास्त्रामधील सूज्ञ स्त्रीची प्रतीक होती . तिने देवाची भीती बाळगून आपल्या मुलांचे पालनपोषण केले , कौटुंबिक कर्तव्ये पार पाडली , आपल्या पतीला सेवेत मदत केली आणि ब्राझीलमधील सर्वात मोठी शाळा चालविली . तिने शिक्षकांना प्रशिक्षण दिले आणि महिलांच्या सेवकाई अधिवेशनात सक्रियपणे भाषण केले . तिने छळ आणि आपल्या दोन मुलांच्या नुकसानादरम्यान धैर्य धरले आणि कधीही तक्रार केली नाही . ॲन तिच्या नवर्यासह , दक्षिण अमेरिकेत सेवा केलेल्या सर्वात लांब काळातील सेवक जोडप्यापैकी एक होते . त्यांनी मागे सोडलेला हा वारसा त्यांच्या मुलांनी चालू ठेवला आणि त्यांच्या नऊ मुलापैकी पाच मुले ब्राझीलमध्ये सेवक झाले .